Franciszkański Zakon Świeckich powstał na prośbę ludzi świeckich urzeczonych osobą św. Franciszka, którzy chcieli go naśladować. Mogą do niego wstępować ludzie stanu wolnego, małżonkowie, klerycy, kapłani diecezjalni, biskupi i papieże - każdy, kto pragnie żyć ideałami św. Franciszka we współczesnym świecie, ma ukończone 18 lat i jest praktykującym katolikiem. Ten sposób życia nie wymaga bowiem odejścia od rodzin i wykonywanej pracy. Znakiem rozpoznawczym wspólnoty jest ulubiona przez św. Franciszka litera Tau.
Włączenie do wspólnoty następuje po odbyciu formacji złożonej z trzech etapów: wstępnej, początkowej i przyrzeczenia. Po złożeniu profesji wieczystej zaczyna się formacja stała, która trwa całe życie.
Franciszkanie świeccy realizują swoje powołanie do świętości, prowadząc życie ewangeliczne według Reguły, apostołując przykładem, pełniąc dzieła miłosierdzia oraz budując braterski i ewangeliczny świat.
Franciszkański Zakon Świeckich jest stowarzyszeniem publicznym w Kościele, o charakterze międzynarodowym, liczącym obecnie na świecie 500 tysięcy braci i sióstr. Dzieli się na wspólnoty międzynarodowe, narodowe, regionalne i miejscowe. W ciągu swoich dziejów wydał wielu błogosławionych i świętych.
W Polsce liczy około 16 tysięcy członków działających przy klasztorach franciszkańskich i parafiach diecezjalnych. Krakowska Prowincja Kapucynów sprawuje opiekę nad 1052 braćmi i siostrami zgromadzonymi w 31 wspólnotach miejscowych.
W naszej parafii wspólnota liczy obecnie 16 sióstr i jednego brata. Od Kapituły Wyborczej dokonanej w dniu 13 października 2013 Przełożoną jest s. Zofia Kozek , a jej Zastępczynią s. Cecylia Łabądź. Asystentem duchowym jest o. Jerzy Sylwestrzak, kapucyn z Klasztoru Br. Mniejszych Kapucynów w Sędziszowie Małopolskim. Spotkania formacyjne i organizacyjne wspólnoty odbywają się w salce na plebanii w każdą 3. niedzielę miesiąca o godzinie 15:00, a o godzinie 16 wspólnota bierze udział we Mszy św. w kościele. Serdecznie zapraszamy do wstępowania w szeregi Franciszkanów świeckich.

W dniu 3 maja 2011 we wspólnocie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Borku Wielkim rozpoczęła się peregrynacja Relikwii Patronki III Zakonu w Polsce bł. Anieli Salawy.
Błogosławiona Aniela Salawa urodziła się 9 września 1881 w Sieprawiu w rodzinie Bartłomieja i Ewy z domu Bochenek. Ojciec był ubogim wiejskim kowalem, matka córką piekarza z Sułkowic. Miała liczne rodzeństwo (rodzina liczyła 12 dzieci z dwóch małżeństw ojca), rodzice zapewnili jej głęboko religijne wychowanie. Od dziecka pilnie pracowała: pasła gęsi, później krowy, robiła koronki, haftowała. W wieku 16 lat udała się do Krakowa, szukając pracy jako służąca. W ciągu 20 lat służyła w kilkunastu domach. Początkowo często zmieniała pracę, by uniknąć sytuacji, które mogłyby spowodować konflikt sumienia. W 1905 dostała posadę pokojówki w bogatym domu Fischerów. Dobra i pobożna pani domu wkrótce doceniła pracowitość i pobożność Anieli, a nawet zaprzyjaźniła się z nią, wspólnie chodziły do kościoła i dużo rozmawiały na tematy religijne. Niestety, pani Fischerowa przedwcześnie umarła, a jej mąż wkrótce związał się z kobietą, która odeszła od swego męża. Anielę bardzo bolała ta sytuacja i poprosiła o zwolnienie z pracy. Początkowo nie otrzymała zgody, ale później adwokat Fischer, podburzony przez konkubinę, fałszywie oskarżył Anielę i wyrzucił ją z domu. Aniela pracowała jeszcze 8 miesięcy w innych miejscach, potem, gdy w jej życiu zaczął się okres ciężkiej choroby, zamieszkała samotnie w pokoiku w suterenie.
Aniela zawsze była głęboko związana z Bogiem i Kościołem. W 18. roku życia złożyła śluby czystości. Choć ukończyła tylko 2 klasy szkoły podstawowej, czytała dzieła mistyków, zwłaszcza św. Jana od Krzyża. Często korzystała z sakramentów św. i kierownictwa duchowego. Od 1903 przyjmowała codziennie Komunię św. W 1900 wstąpiła do Stowarzyszenia Sług Katolickich w Krakowie (tzw. "Zytki") i współpracowała z tą organizacją do końca życia. 15 maja 1912 rozpoczęła nowicjat Trzeciego Zakonu Św. Franciszka i złożyła profesję w sierpniu 1913.
Gdy zdrowie Anieli gwałtownie się pogorszyło, wiedziała, że czeka ją teraz droga wielkiego cierpienia. Ze swego zdrowia i życia świadomie złożyła ofiarę Bogu, przyjmując cierpienia innych i wypraszając im nawet łaskę cudownego uzdrowienia. Zmarła w opinii świętości 12 marca 1922 w szpitaliku Stowarzyszenia św. Zyty w Krakowie. Pozostawiła po sobie Dziennik, pisany na polecenie spowiednika, świadectwo głębokich przeżyć mistycznych. Po II wojnie światowej franciszkanie rozpoczęli proces beatyfikacyjny Anieli Salawy, a jej ciało przeniesiono z Cmentarza Rakowickiego do bazyliki Franciszkanów w Krakowie, gdzie spoczęło ostatecznie w kaplicy Męki Pańskiej. W dniu 13 sierpnia 1991 na krakowskim Rynku bł. Jan Paweł II ogłosił Anielę błogosławioną. Druga Kapituła Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce, która odbyła się w Kalwarii Zebrzydowskiej w dniach 9 – 11 października 1992, podjęła uchwałę o przyjęciu i ogłoszeniu bł. Anieli Salawy patronką FZŚ w Polsce. Liturgiczne wspomnienie bł. Anieli jest obchodzone w Polsce 9 września – w dniu jej urodzin.